Groningen

Vorige week donderdag zijn Wiep en ik met Bart naar Groningen geweest. Bart wilde graag weer eens een dagje weg met ons. Hij mocht kiezen waarheen en kwam met het idee om naar Groningen te gaan. We zijn met de trein gegaan, een reis van tweeeneenhalf uur. Eenmaal in Groningen zijn we eerst naar de VVV gelopen. Daar een stadswandeling gekocht. Vervolgens op de bovenste verdieping bij V&D geluncht. We konden daar het gebouw zien waar in mijn tijd het geografisch instituut was gevestigd. Op de begane grond was toen een kantoor/winkel van Gestetner. Toen mijn vader een keer bij mij op bezoek was en me zou ontmoeten na een college moest hij nodig een plas doen. Hij is bij Gestetner naar binnen gegaan en de wc opgezocht. Toen hij naar buiten kwam stond er een medewerker die hem de huid vol schold. Mijn vader pikte dat niet en wilde de directeur spreken. Die kwam uiteindelijk. Toen vertelde mijn vader wie hij was en dat hij klant was met zijn school. Excuses, excuses. Later kreeg hij nog een excuusbrief met een boekenbon als compensatie voor de behandeling.
Daarna hebben we de wandeling door de stad gemaakt. En dan kom je nog weer op plekjes waar ik nog nooit geweest ben, zoals in verschillende gasthuishofjes en bij de Zwitserse chalet achter het Martinikerkhof (te bereiken via een klein straatje tegenover de kerk). Vanaf de Brugstraat zijn we naar de Jozef Israelsstraat gelopen. De deur van nr 20, waar ik heel wat jaren op kamer heb gezeten, stond open. De bewoonster was de straat aan het vegen. We waren nieuwsgierig hoe het er binnen uitzag en ik sprak haar aan. Ze nodigde ons binnen. Er was wel het een en ander veranderd, maar ook heel veel was nog steeds hetzelfde. De schouw rond de toen oliekachel, de panelen van de deuren, het glas in lood in de deur naar de achterkamer, het fonteintje op de gang tegenover de wc, de serre met de schuifdeuren en het nauwe trapje naar de benedenverdieping. Schitterend om te zien. De straat is wel erg verpauperd. En staat nu vol met auto's. Erg leuk om even binnen te kijken. We bedanken de bewoners en lopen verder.
Bij het universiteitsgebouw zijn we ook even naar binnengegaan. De trap op naar de faculteitskamers. De banken er tegenover kan Wiep zich nog goed herinneren. Daar zat ze te wachten tot ik naar buiten kwam na een examen. Ook gekeken in de Heijmanszaal, waar ik college had van W.F.Hermans. De klapbanken zijn onveranderd en nog steeds donkerbruin. Alleen het bord met krijtje is verdwenen en vervangen door een digitaal exemplaar. Ik hoor Hermans nog voorlezen uit "eigen geomorfologie-werk". Nooit saai maar zeldzaam onpersoonlijk. En dan links van de trappen het voormalig historisch instituut waar de werkcolleges van prof van Winter zijn gegeven. Later zien we zijn huis aan de Ossenmarkt nog. Daar mondeling tentamen gedaan van half 9 tot 12 met een half uurtje koffiepauze. Alle boeken en artikelen van de lijst komen aan de orde op twee na die zijn aan de beurt bij het examen. Niks voor niks alles doorgewerkt. Kom er nog eens om.
Intussen was het begonnen te regenen. Maar we hebben de wandeling gewoon afgemaakt. En liepen langs plekjes waar we allerlei herinneringen aan hebben. Langs het restaurant waar Wiep en ik samen voor het eerst gegeten hebben met mijn verjaardag. Ook is er veel niet meer. Maar dat is logisch na meer dan 40 jaar.
Tot slot hebben we Vietnamees gegeten in een restaurant aan de Vischmarkt. Heerlijk. Ook Bart vond het lekker. Om ruim 7 uur hebben we de trein gepakt terug naar Ede. Helaas bleek de fietsenstalling gesloten. Maar Marcel bracht ons met de auto thuis. Een mooi dag. Stukje nostalgie. Bart heeft genoten.